ترکیب شیمیایی AWS A5.5 - رابط پلاس

یک پد جوش باید همانطور که در شکل 2 مشخص شده است آماده شود، به جز در مواردی که یکی از گزینه های موجود در 9.1 (گرفتن نمونه از نمونه آزمایش کشش شکسته شده یا از یک مکان مربوطه یا هر مکان بالاتر از آن در امتداد خط مرکزی جوش در فلز جوش جوش شیاری در شکل 3 یا شکل 5) انتخاب شده است (رابط پلاس : منظورش اینه که اگه از نمونه آزمون کشش دمبلی شکل یا جای دیگه در تست مکانیکی آنالیزشیمیایی کردیم دیگه لازم نیست یک پد برای آنالیز شیمیایی جوش بدیم). فلز پایه با هر اندازه مناسب، از نوع مشخص شده در جدول 6 باید به عنوان فلزپایه برای پد جوش استفاده شود. سطح فلز پایه که فلز پرکننده روی آن قرار می گیرد باید تمیز باشد. پد باید در موقعیت مسطح با چندین لایه جوش داده شود تا فلز جوش رقیق نشده (خالص) بدست آید. دمای پیش گرم نباید کمتر از [15 درجه سانتیگراد] و دمای بین پاسی نباید از [150 درجه سانتیگراد] تجاوز کند. سرباره باید پس از هر پاس جوشکاری حذف شود. پد ممکن است در بین پاس ها در آب فرو رود، اما باید قبل از شروع پاس بعدی خشک شود. ابعاد پد تکمیل شده باید مطابق شکل 2 باشد. آزمایش این مجموعه باید مطابق بند 10، آنالیز شیمیایی باشد.

یادداشت:

1. فلز پایه با هر اندازه مناسب، از نوع مشخص شده در جدول 6، باید به عنوان پایه برای پد جوش استفاده شود.
2. سطح فلز پایه که قرار است فلز پرکننده روی آن قرار گیرد باید تمیز باشد.
3. پد باید در موقعیت صاف با لایه های متوالی جوش داده شود تا فلز جوش رقیق نشده بدست آید.
4. با هر نوع جریان نشان داده شده در جدول 5، یک پد باید جوش داده شود، به جز آن دسته بندی هایی که در یادداشت I در جدول 5 مشخص شده اند.
5. تعداد و ابعاد پاسهای جوشکاری با توجه به اندازه الکترود و عرض جوش و همچنین آمپر استفاده شده متفاوت خواهد بود. عرض هر پاس جوش در هر لایه جوش نباید بیشتر از 2.5 برابر قطر مفتول الکترود باشد.
6. دمای پیش گرم نباید کمتر از 60 درجه فارنهایت [15 درجه سانتیگراد] و دمای بین پاسی نباید از 300 درجه فارنهایت [150 درجه سانتیگراد] تجاوز کند.
7. سرباره باید پس از هر پاس جوشکاری حذف شود.
8. مجموعه آزمایشی (پد جوشکاری) ممکن است در بین پاسهای جوشکاری در آب خنک شود  تا دمای بین پاسی کنترل شود.
9. اندازه پد تکمیل شده باید حداقل چهار لایه در ارتفاع (H) با طول (L) و عرض (W) در نظر گرفته شود که برای انجام آنالیز شیمیایی کافی باشد.

10.1 نمونه برای آنالیز شیمیایی باید از فلز جوش تولید شده با الکترود گرفته شود. نمونه باید از یک پد جوش یا از قسمت میانی نمونه دمبلی شکل آزمون کشش که شکسته شده (شکل 3 یا 5) یا هر جایی در امتداد خط مرکزی جوش بالای آن در شیار جوش در شکل 3 یا 5 گرفته شود. از جایی که قوس شروع می شود یا قسمت انتهایی جوش نباید نمونه گرفته شود.
سطح بالایی پد همانطور که در 9.3 توضیح و در شکل 2 نشان داده شده است باید حذف و دور ریخته شود و نمونه ای برای آنالیز شیمیایی باید از فلز زیرین همین لایه بالایی به هر وسیله ای که بر ترکیب شیمیایی تأثیری نداشته باشد، تهیه شود (رابط پلاس: هر فرآیندی که مستقیم یا غیر مستقیم حرارت بالا ایجاد کند میتواند منجر به سوختن برخی عناصر گردد) نمونه باید عاری از سرباره باشد و باید از فلزی گرفته شود که از کمترین فاصله از سطح فلز پایه اصلی که در شکل 2 مشخص شده است بالاتر باشد. (رابط پلاس : منظورش اینه که هر چی از سطح بالاتری آنالیز بشه بهتره.از حداقل ضخامت لایه های جوش نشان داده شده در شکل 2 نباید پایین تر یا کمتر باشه)
نمونه از قسمت میانی نمونه دمبلی شکل آزمون کشش که شکسته شده یا از محل مربوطه (یا هر مکان در امتداد خط مرکزی جوش بالای آن) در جوش شیاری در شکل 3 یا 5 باید برای آنالیز شیمیایی به هر وسیله ای که بر ترکیب شیمیایی تأثیر نداشته باشد، آماده شود.

10.2 نمونه باید با روش های آنالیزی پذیرفته شده آنالیز شیمیایی شود. روش داوری باید ASTM E350 باشد یا ASTM E353 برای الکترودهای 20% منگنز.

10.3 نتایج آنالیز شیمیایی باید الزامات جدول 2 را برای طبقه بندی الکترود تحت آزمایش برآورده کند.

یادداشت:

1. مقادیر منفرد (تکی) حداکثر مقدار مجاز را نشان میدهد ، مگر در مواردی که به طور دیگری مشخص شده باشد.
2. فلز جوش باید برای عناصری که مقادیر خاصی برای آنها نشان داده شده است، آنالیز شیمیایی شود. سایر عناصر لیست شده بدون مقادیر مشخص ، در صورت اضافه شدن عمدی، باید گزارش شود. مجموع این عناصر نامشخص اخیر و سایر عناصری که عمداً اضافه نشده اند نباید از 5 درصد تجاوز کند. (رابط پلاس : یعنی مجموع کل عناصری که برایشان مقداری مشخص نشده و همچنین عناصری که در این لیست هم نیومده نباید از 0.5 درصد بیشتر بشه)
3. پسوندهای A1، B3، C3 و … ترکیب شیمیایی طبقه بندی الکترود را مشخص می کند.
4. UNS Number یعنی : SAE-HS-1086/ASTM DS-56  فلزات و آلیاژها در سیستم شماره گذاری یکپارچه.
5. در صد وزنی عنصر بور B برای هر فلز جوشی که عمداً اضافه شده باشد یا در مقادیر بیش از 0010/0 درصد شناخته شده باشد، باید گزارش شود.
6. درصد وزنی عنصر کبالت باید گزارش شود اگر عمداً اضافه شود، یا اگر مشخص باشد که در مقادیر بیش از 0.20٪ وجود دارد.
7. Mn + Ni  باید حداکثر 4% باشد. (برای الکترودهای B9)
8. طبقه بندی های E90XX-B91 قبلا به عنوان E90XX-B9 در AWS A5.5/A5 .5M طبقه بندی می شد.
9. عدد XX(X) بعد از حرف “E” ، نشان دهنده استحکام فلز جوش است. (70، 80، 90، 100، 110، و 120ksi است). [49، 55، 62، 69، 76، و 83 مگاپاسکال ضربدر 10[.
10. به منظور تامین نیازهای آلیاژی گروه “G”، فلز جوش خالص باید حداقل دارای یکی از عناصر مندرج در این جدول باشد. الزامات شیمیایی اضافی ممکن است بین خریدار و تامین کننده توافق شود.
11.  این طبقه بندی ها مشابه انواع الکترودهای تحت پوشش مشخصات نظامی MIL-E-22200/1 و MIL-E-22200/1 0 در نظر گرفته شده است. (الکترودهای نظامی  MILLITARY) – (رابط پلاس : منظور الکتردهایی است که پسوند M یا M1 داره.)

آباد ایران