سوالات متداول - رابط پلاس

WPS (Specification Welding Procedure) یا دستورالعمل جوشکاری، یک سند مکتوب است که مراحل و پارامترهای مختلف جوشکاری را به طور دقیق مشخص می‌کند. WPS برای اطمینان از کیفیت و یکنواختی جوشکاری و جلوگیری از بروز عیوب جوشکاری تهیه می‌شود و نقش مهمی در کنترل کیفیت فرآیندهای جوشکاری ایفا می‌کند.

PQR (Record Qualification Procedure) یا سابقه تایید روش جوشکاری، یک سند است که نتایج آزمایش‌های انجام شده بر روی نمونه‌های جوشکاری شده را ثبت می‌کند. PQR نشان می‌دهد که فرآیند جوشکاری مورد نظر، قادر به تولید جوش با کیفیت و خواص مطلوب است و به عنوان تاییدیه‌ای برای WPS مورد استفاده قرار می‌گیرد.

NDT (آزمایش غیر مخرب) مجموعه‌ای از روش‌ها است که برای بررسی و ارزیابی کیفیت و سلامت مواد و قطعات بدون آسیب رساندن به آنها استفاده می‌شوند. روش‌های مختلفی برای NDT وجود دارد که از جمله آنها می‌توان به بازرسی چشمی، تست مایعات نافذ، تست ذرات مغناطیسی، تست اولتراسونیک و رادیوگرافی اشاره کرد.

روش‌های جوشکاری متنوعی وجود دارند که رایج ترین آن عبارتند از:
جوشکاری قوس الکتریکی دستی (SMAW): در این روش از یک الکترود پوشش‌دار برای ایجاد قوس الکتریکی و اتصال قطعات استفاده می‌شود.
جوشکاری قوسی با گاز محافظ (GTAW/TIG): در این روش از یک الکترود تنگستن و گاز محافظ برای ایجاد قوس الکتریکی و اتصال قطعات استفاده می‌شود.
جوشکاری قوسی با گاز محافظ (GMAW/MIG/MAG): در این روش از یک سیم جوش و گاز محافظ برای ایجاد قوس الکتریکی و اتصال قطعات استفاده می‌شود.
جوشکاری زیرپودری (SAW): در این روش از یک الکترود سیم جوش و پودر محافظ برای ایجاد قوس الکتریکی و اتصال قطعات استفاده می‌شود.