آزمونهای اجباری AWS A5.5 - رابط پلاس

آزمون های مورد نیاز برای هر طبقه بندی در جدول 5 مشخص شده است. هدف از این آزمون ها تعیین ترکیب شیمیایی، خواص مکانیکی، سالم بودن فلز جوش از نظر رادیوگرافی، قابلیت استفاده از الکترود (در وضعیتهای جوشکاری مختلف) و رطوبت پوشش الکترودهای کم هیدروژن است. . فلز پایه برای مجموعه های آزمایش جوش (آزمون مکانیکی و رادیوگرافی) ، روش های جوشکاری و آزمونی که باید به کار گرفته شوند، و نتایج مورد نیاز در بندهای 9 تا 15 آورده شده است. آزمون‌های تکمیلی برای رطوبت جذب‌شده (به بند 16 مراجعه کنید) و برای هیدروژن نفوذی در جوش  (به بند 17 مراجعه کنید) برای طبقه‌بندی الکترودها اجباری نیست (نگاه کنید به تبصره k از جدول 5).

در صورتی که نتایج هر آزمونی مطابق با الزامات نباشد، آن آزمون باید دو برابر تکرار شود. نتایج هر دو آزمون مجدد باید الزامات را برآورده کند. نمونه برای آزمون مجدد ممکن است از مجموعه یا نمونه آزمایشی اصلی یا از مجموعه یا نمونه آزمایشی جدید گرفته شود. برای تجزیه و تحلیل شیمیایی، آزمون مجدد فقط برای آن دسته از عناصر خاصی است که نتوانسته اند نیاز آزمایش را برآورده کنند نیاز است. اگر نتایج یک یا هر دو آزمون مجدد نتواند الزامات مورد نیاز را برآورده کند، ماده مورد آزمایش نمیتواند الزامات این مشخصات را برای آن طبقه بندی داشته باشد. (رابط پلاس : یعنی تایید نیست)
در صورتی که در حین آماده سازی یا پس از اتمام هر آزمون ، به وضوح مشخص شود که مراحل مشخص یا مناسبی در تهیه مجموعه آزمون جوش یا در انجام آن رعایت نشده است، بدون توجه به اینکه آیا آزمون واقعاً کامل شده است یا اینکه آیا نتایج آزمایش مطابق با الزامات بوده یا شکست خورده است، آن آزمایش باید با پیروی از روش‌های مناسب تجویز شده تکرار شود. در این مورد، شرط دو برابر کردن تعداد نمونه های آزمایشی اعمال نمی شود.

9.1  – یک یا چند مورد از چهار مجموعه آزمون جوش زیر برای آزمون طبقه بندی مورد نیاز است که شامل موارد زیر است:

1. پد جوش در شکل 2 برای آنالیز شیمیایی فلز جوش.
2. جوش شیاری (groove weld) در شکل 3 برای خواص مکانیکی و سالم بودن فلز جوش از نظر رادیوگرافی ، برای همه طبقه بندی ها به جز E(X)XX18M(1).
3. جوش گوشه (Fillet) در شکل 4 برای قابلیت استفاده از الکترود.
4. جوش شیاری در شکل 5 به جای بند (2) بالا، برای خواص مکانیکی و سالم بودن فلز جوش از نظر رادیوگرافی برای الکترودهای  E(X)XX18M(1) استفاده می شود.
   نمونه برای آنالیز شیمیایی ممکن است از بخش با قطر کمتر نمونه دمبلی شکل آزمایش کشش شکسته شده یا از یک مکان مربوطه (یا هر مکانی بالاتر از آن) در امتداد خط مرکزی فلز جوش در جوش شیاری در شکل 3 یا شکل 5 گرفته شود. در اینصورت نیازی  به ساخت پد جوش برای آنالیز نیست. در صورت اختلاف، پد جوش باید معیار داوری باشد.

9.2  – آماده سازی هر مجموعه آزمایش جوش باید مطابق بندهای  9.3 تا 9.5 باشد. فلز پایه برای هر مجموعه باید مطابق جدول 6 باشد و باید الزامات مشخصات ASTM یا NAVSEA نشان داده شده در آنجا یا مشخصات شیمیایی معادل آن را برآورده کند. الکترودهای غیر از الکترودهای کم هیدروژن باید بدون قرار گیری در شرایط خاص (بازپخت) آزمایش شوند. الکترودهای کم هیدروژن، اگر به اندازه کافی در برابر جذب رطوبت در انبار محافظت نشده باشد، باید حداقل یک ساعت قبل در دمایی در محدوده [260 تا 430 درجه سانتیگراد] نگهداری شود. انجام آزمایش مجموعه ها باید مطابق با بندهای 10 تا 14 باشد.

1. R یعنی “ضروری” است. NR یعنی “لازم نیست”.
2. پسوند حرف “A1 , B1 , B2, B9,..” همانطور که در این جدول استفاده می شود در زیرنویس 1 جدول1 تعریف شده است.
3. الکترودهای تولید شده در قطر‌هایی که نشان داده نشده‌اند باید مطابق با نزدیک‌ترین اندازه استاندارد به آن قطر آزمایش شوند.
4. اختصارات F، H، H-fillets، V، V-down و OH در یادداشت b جدول1 تعریف شده است. اصطلاحات “dcep”و “dcen” در تبصره c جدول 1 تعریف شده است.
5. به بند 10 مراجعه کنید.(آنالیز شیمیایی)
6. بند 11 را ببینید.(آزمون رادیوگرافی)
7. بند 12 را ببینید.(آزمون کشش)
8. بند 13 را ببینید. آزمایش ضربه برای طبقه بندی های فهرست شده در جدول 4 مورد نیاز است.
9. در آزمون جوش گوشه باید جوشکاری سربالا انجام شود به جز الکترودهای E(X)XX10-X، که ممکن است در حالت سربالا یا سرازیر و الکترودهای E(X)XX45-X که فقط در حالت سرازیر آزمایش شود.
10. به بند 14 مراجعه کنید.(آزمون جوش گوشه)
11. آزمون رطوبت ارائه شده در بند 15 آزمایش اجباری برای اندازه گیری رطوبت پوشش (روکش الکترود) است. آزمایش رطوبت جذب شده در بند 16 و آزمایش هیدروژن نفوذی در جوش در بند 17 آزمایش های تکمیلی (اختیاری) است که تنها زمانی مورد نیاز میباشد که از نشانگر های مکمل اختیاری متناظر آن برای طبقه بندی استفاده شود.(رابط پلاس : منظور مشخصه های تکمیلی R و Hx که بعد از نام الکترود قرار میگیرد مانند E8018-B2R , E9018-D1-H4 , E7018-G-H4R)
12. (NR¹ ) قطر‌های استاندارد الکترود که به این آزمایش خاص نیاز ندارد، می‌تواند طبقه‌بندی شود، مشروط بر اینکه حداقل دو اندازه دیگر از آن طبقه‌بندی، الزامات مورد نیاز برای آن آزمون را برآورده کند ، یا قطری که میخواهد طبقه بندی شود باید مطابق با بندهای 8 تا 13، 14، 15 یا 16، بسته به الکترود طبقه بندی شده، الزامات مشخصات را برآورده کند. (رابط پلاس : مثلا اگه قطرهای  4 و 5 میلیمتر تست بشه قطر 2.5  میلیمتر نیاز به تست نداره اما اگه قطر 4 و 5 تست نشده باشه، باید همون قطر 2.5 تست بشه با وجودی که در جدول گفته نیاز نیست که در این حالت باید کلیه الزامات رو مثل بقیه قطرها برآورده کنه که شامل  آنالیز شیمیایی ، خواص مکانیکی ، رادیوگرافی وآزمون رطوبت میشه و در صورت داشتن مشخصه های تکمیلی،  آزمون مقاومت به جذب رطوبت و آزمون هیدروژن نیز باید انجام بشه.)
13. هنگامی که dcep و dcen مشخص می شود، فقط dcen باید آزمایش شود.
14. الکترودهای با طول بیشتر از 450 میلی‌متر به یک مجموعه آزمایشی (قطعه جوشکاری شده برای آزمون مکانیکی) با طول دو برابر مطابق با تبصره 1 شکل 3 نیاز دارد تا از یکنواختی کل الکترود اطمینان حاصل شود. (رابط پلاس : در اون تبصره میگه برای الکترودهای بلندتر از 450 میلیمتر، طول ورق آزمون مکانیکی باید حداقل 500 میلیمتر باشد، یعنی دو برابر مقدار معمول )

آباد ایران